Lichamelijk onderzoek

Geeft informatie over de lymfeklierstations ter hoogte van hals, oksels en liezen en het lever/miltvolume. Een neurologisch onderzoek dient een eventueel geassocieerde zenuwbaanbeschadiging aan het licht te brengen.

Bloedonderzoek

Omvat een hematogram (verdeling en kwaliteit van de verschillende bloedcellen), bezinkingssnelheid en viscositeit (meestal sterk verhoogd), eiwitelectroforese (eiwitprofiel), agarelectroforese,  immunofixatie, dosage van de immunoglobulines, ß-2 microglobuline, lever- en nierfunctieparameters.

Beenmergaspiraat / botbiopt

Deze onderzoeken bevestigen de diagnose.
Het beenmergaspiraat wordt morfologisch (celafwijkingen, overmatige lymfoplasmatocyten, bloedcelvorming) bekeken. Daarnaast kan men middels kleuringstechnieken via antistoffen (immunofenotypering) de aanwezigheid van monoklonale (en dus afwijkende) ymfoplasmatocytaire cellen vaststellen.

Beeldvorming

Wordt aangewend om de uitgebreidheid van de ziekte in kaart te brengen: CT-scan van borst- en buikholte kunnen abnormaal gezwollen lymfeklieren en/of toegenomen lever/miltvolumes aan het licht brengen.

Electromyografie (EMG)

Dient te worden verricht bij klinisch vermoeden van zenuwbaanbeschadiging; hierbij wordt de zenuwactiviteit ter hoogte van de aangedane ledematen getest door het aanbrengen van kleine naaldjes via dewelke minimale elektrische schokken worden toegediend. In het licht van een bevestigde zenuwbaanaantasting kunnen myelinegeassocieerde antilichamen (anti-MAG) worden opgespoord die betrokken zijn bij IgM-gerelateerde neuropathie.

Oogfundusonderzoek

Noodzakelijk bij het optreden van zichtstoornissen en aan te bevelen zo hoge IgM-waarde en risico op hyperviscositeitssyndroom.

Vetbiopt

Enkel noodzakelijk bij vermoeden van amyloïdose. Hiervoor kan een lipbiopsie of een onderhuids vetbiopt verricht worden.

Auteur : Dr. Fabienne Trullemans-  update november 2011