Inleiding

De ziekte van Waldenström, genoemd naar een Zweeds arts, is een kwaadaardige aandoening van het beenmerg en de lymfeklieren. De ziekte wordt gekenmerkt door een ongecontroleerde groei van een welbepaalde soort witte bloedcellen (lymfoplasmacytaire cellen) en wordt beschouwd als een traag groeiende non-Hodgkin lymfeklierkanker of lymfoom.
De kwaadaardige cellen maken een grote abnormale antistof aan: een monoklonaal immunoglobuline IgM  of IgM paraproteïne. Omwille van de aanwezigheid van dit groot eiwit, ook macroglobuline genoemd, spreekt men ook van Waldenströms  Macroglobulinemie (WM).

De aandoening komt meer voor op oudere leeftijd (gemiddeld 65 jr) en bij voorkeur bij blanke mannen. De incidentie bedraagt 3 à 4 gevallen per 1.000.000 inwoners per jaar.

De oorzaak van de ziekte is onbekend. Enkele studies wijzen op de rol van hepatitis C en autoimmuniteit (waarbij antistoffen reageren tegen eigen weefsels) in de ontwikkeling van de ziekte. Wellicht spelen ook genetische factoren mee: uit familiestudies blijkt dat eerste graadsverwanten van Waldenström patiënten een hoger risico hebben op het ontwikkelen van de ziekte. Hoewel bij Waldenström patiënten vaker een breuk in chromosoom 6 van de kwaardaardige cellen worden vastgesteld, kan men tot op heden geen eenduidige genetische afwijking aantonen.

Auteur : Dr. Fabienne Trullemans-  update oktober 2012

Close Menu